Ujian Keengganan Rugi — Rugi Lebih Menyakitkan? Percuma

Skala Keengganan Rugi Soundary (S-LAS) meneliti kecenderungan merasai kerugian lebih kuat daripada keuntungan yang sama besar, dan membiarkan keputusan condong ke arah mengelak kerugian itu. 10 item menyentuh empat corak: beban emosi kerugian seperti rasa tertekan dan kebimbangan; berpaut pada harga belian, iaitu memegang kedudukan yang rugi kerana menjual akan 'menjadikan kerugian itu nyata'; berundur daripada peluang dengan jangkaan pulangan yang baik sebaik sahaja wujud sebarang risiko kepada modal; dan tabiat meletakkan wang melebihi keperluan dalam produk yang menjamin modal.

Sambil memikirkan pelaburan anda kebelakangan ini dan sikap anda terhadap wang, anda menjawab setiap item dengan 'langsung tidak' (0), 'sedikit' (1), 'agak banyak' (2) atau 'sangat' (3). Tiada item songsang: 10 jawapan itu dijumlahkan terus menjadi satu skor keseluruhan daripada 0 hingga 30, dan skor yang lebih tinggi bermakna kecenderungan keengganan menanggung kerugian yang lebih kuat. Soundary membangunkan sendiri item tersebut berdasarkan konsep keengganan menanggung kerugian; ia bukan terjemahan mana-mana skala piawai.

Skor 0–7 ialah 'Rendah / Seimbang': anda menerima kerugian dan keuntungan dengan agak seimbang. 8–15 ialah 'Sederhana': secara umumnya seimbang, walaupun kerugian besar sekali-sekala boleh mendorong anda ke arah pilihan mengelak. 16–22 ialah 'Agak Tinggi', iaitu mudah menangguhkan henti rugi atau condong kepada aset selamat, dan 23–30 ialah 'Tinggi', iaitu rasa takut rugi boleh banyak mengemudi keputusan anda. Had julat ialah penanda aras yang ditetapkan oleh Soundary, bukan norma populasi.

Keengganan menanggung kerugian bukan kelemahan yang perlu dibaiki, tetapi kecenderungan yang neutral. Apabila kuat, ia boleh melindungi anda daripada kesilapan besar, tetapi juga boleh membuatkan anda menangguhkan henti rugi yang perlu atau terlepas peluang baik; apabila lemah pula, itu tidak bermakna risiko anda terurus dengan baik secara automatik. Pengalaman terkini juga mempengaruhi skor: sejurus selepas kerugian besar, di tengah-tengah pasaran yang jatuh, atau apabila jumlah yang dilaburkan cukup besar sehingga membebankan kehidupan harian, skor mungkin lebih tinggi daripada biasa.

Konsep keengganan menanggung kerugian berasal daripada teori prospek yang diterbitkan oleh Kahneman dan Tversky pada tahun 1979. Teori ini menyatakan bahawa manusia menilai hasil bukan berdasarkan jumlah kekayaan, tetapi berdasarkan berapa banyak yang diperoleh atau hilang berbanding suatu titik rujukan, dan kerugian terasa lebih berat daripada keuntungan yang sama besar. Pada tahun 1991, kedua-duanya menunjukkan bahawa kecenderungan ini muncul bukan sahaja dalam pilihan berisiko seperti pertaruhan, tetapi juga dalam pilihan harian tanpa risiko, seperti menukar atau melepaskan barang yang sudah anda miliki.

Kecenderungan berubah perlahan, jadi ulangi skala ini setiap 6 hingga 12 bulan, atau selepas kerugian besar atau kejatuhan pasaran yang mendadak, dan bandingkan dengan keputusan anda sebelum ini. Walau apa pun skor anda, menulis potensi untung dan potensi rugi bersebelahan sebelum membuat keputusan, serta menetapkan had kerugian lebih awal dalam bentuk peratus dan bukan jumlah, boleh mengurangkan keputusan yang didorong emosi. Keputusan ini hanyalah rujukan untuk memahami diri. Ia bukan nasihat pelaburan atau cadangan kewangan, dan keputusan pelaburan serta akibatnya kekal tanggungjawab anda sendiri.