Ujian Flanker — Tugasan Kawalan Interferens 60 Percubaan Percuma

Tugasan flanker, yang diperkenalkan oleh Barbara dan Charles Eriksen pada tahun 1974, meletakkan pengganggu di kedua-dua belah sasaran dan mengukur sejauh mana ia mengganggu pertimbangan anda. Apa yang diukurnya ialah kawalan interferens — cabang perhatian terpilih yang menyekat maklumat tidak berkaitan dalam pandangan dan hanya bertindak balas terhadap sasaran.

Lima anak panah muncul dalam satu baris, dan anda menjawab dalam masa dua saat dengan arah anak panah di tengah sahaja. Percubaan kongruen, iaitu empat anak panah pengapit menghala ke arah yang sama dengan anak panah tengah, dan percubaan tidak kongruen, iaitu anak panah pengapit menghala ke arah bertentangan, masing-masing muncul 30 kali — 60 percubaan dalam susunan rawak. Pada percubaan tidak kongruen, anak panah pengapit menarik kuat ke arah jawapan yang salah, jadi tindak balas cenderung menjadi perlahan atau tersilap.

Perbezaan antara keadaan kongruen dan tidak kongruen secara langsung mencerminkan masa tambahan yang digunakan oleh otak untuk menyekat pengganggu, dan sebab itulah ia digunakan secara meluas sebagai indeks kawalan perhatian yang berbeza daripada kelajuan tindak balas semata-mata.

Skor utama ialah ketepatan keseluruhan bagi 60 percubaan, dalam peratus. Di bawahnya, kesan interferens ialah purata masa tindak balas pada percubaan tidak kongruen ditolak purata pada percubaan kongruen, menggunakan tindak balas yang betul sahaja, dalam milisaat. Nilai yang lebih besar bermakna anak panah pengapit lebih banyak menarik anda. Ketepatan bagi percubaan kongruen dan tidak kongruen juga dipaparkan secara berasingan.

Walaupun pada orang dewasa yang sihat, kesan interferens tidak sifar — beberapa puluh milisaat adalah normal. Jadi, bukannya sekadar ada atau tidak kesan itu, yang penting ialah sama ada ketepatan menurun dengan mendadak pada percubaan tidak kongruen dan sama ada kesan itu membesar merentasi pengukuran berulang.

Masa tindak balas diukur dalam had dua saat. Kelewatan sentuhan menambah masa lebih kurang sama banyak pada kedua-dua keadaan, jadi ia hampir tidak menjejaskan kesan interferens itu sendiri, tetapi ia boleh menggeser masa tindak balas mutlak sebanyak berpuluh-puluh milisaat. Ketepatan sering bertambah baik pada satu atau dua cubaan pertama melalui latihan.

Kawalan interferens sensitif terhadap keletihan dan kurang tidur: selepas malam yang kurang lena, kesan interferens membesar dan kesilapan pada percubaan tidak kongruen meningkat. Kafein mempercepat tindak balas tetapi juga boleh menambah kesilapan akibat tergesa-gesa, dan apabila usia meningkat kesan interferens cenderung membesar sedikit seiring dengan masa tindak balas keseluruhan. Pada skrin kecil, anak panah terletak lebih rapat antara satu sama lain, dan ini boleh meningkatkan interferens.

Soundary menyimpan keputusan anda dan membandingkannya dengan ujian anda sebelum ini. Mengulangi ujian setiap satu hingga dua minggu pada peranti yang sama pada waktu yang lebih kurang sama, serta mengikuti trend kesan interferens dan ketepatan tidak kongruen, membantu anda membezakan turun naik harian daripada perubahan yang konsisten. Ini ialah semakan kendiri, bukan alat diagnostik.

Jika kesilapan pada percubaan tidak kongruen kekal tinggi walaupun anda sudah cukup rehat dan biasa dengan tugasan ini, dan dalam kehidupan seharian anda mudah terpesong oleh rangsangan di sekeliling serta sukar menyiapkan sesuatu, pertimbangkan untuk berbincang tentang penilaian perhatian dengan pakar psikiatri atau profesional lain.